Marathon Enschede

Siebe en ik (Elly) starten om half 11 in Enschede om een marathon te lopen
Het was al erg warm, dus veel drinken onderweg,
He waren twee rondjes door Enschede, dus veel mensen langs de kant
De eerste 10 km liepen wij voor op ons schema, dus dat ging goed.
IK kreeg al wel wat kramp en een blaar op mijn voet, maar gewoon
doorlopen. Veel drinken heel veel drinken. Het werd ook steeds warmer.

Bij het 20 km punt zaten wij nog steeds voor op ons schema 1uur52
Maar ik had het wel al zwaar. Er waren al heel wat mensen die bij de
eerste ronde het niet meer zagen zitten. Ook ik wilde wel stoppen,
maar Siebe ging door. Dus ik ook maar. Bij de 27km zei ik tegen Siebe
loop jij maar je eigen tempo, ik doe het wat rustiger aan. Want ik kreeg
nu overal kramp, gewoon door gaan.

Bij de 30 km punt zat Siebe op 2uur 59 en ik op 3 uur en 4 min . Dus op zich niet slecht. Maar het was nu afzien,bij een ehbo post heb ik mij nog even laten maseren. Er reden veel politie en ambulances , want veel mensen waren onwel geworden. Bij Glanerbrug, moest je links af,maar dat mocht niet meer ,wat daar was wat gebeurd. Dus Ik was een van de eerste die een verkorte route moest lopen. Siebe was er al langs, dus hij liep nog wel de hele marathon.
Ik kwam binnen om 3.51.10, ik heb 36 km gelopen  (sta wel derde )
Siebe kwam om 4 27.46 (PR). Maar wat was het zwaar.
Ik hoop dat het in november op Terschelling beter gaat
 
Siebe en Elly

TT Run 2010, over kerbstones en door chicanes...

Door: Erik Verkaaik

Zondag 4 april, Eerste Paasdag. Het is rustdag op het circuit, de motoren blijven vandaag in de pitboxen staan. Het circuit is vandaag voor hardlopers.

Naast hardloper ben ik ook (en vooral) autosportliefhebber. Vaak sta ik langs de kant als raceauto's op het circuit van Assen rijden. En wat is er dan mooier dan een harloopwedstrijd op diezelfde baan ! Mijn dochter Emma heeft ook wel zin in een "rondje" circuit. We spreken af samen te lopen.

Onze warming up doen we, geheel in stijl, in de pitstraat. We lopen enkele Hunzerunners tegen het lijf, Theo, Elly en Siebe.
Het is kwart over twee, nog een kwartiertje voor de start. "Papa, kom, we gaan naar het startvak", zegt Emma ongeduldig. We staan lekker vooraan. Door de luidsprekers klinkt opzwepende muziek. Vlak voor half drie maakt die plaats voor racegeluiden. Ten, nine, eight, er wordt afgeteld.... three, two, one.... en los.

We duiken de eerste bocht in, over de kerbstones. Achterop het circuit, langs de Stekkenwal, hebben we tegenwind, Emma gaat schuin achter me lopen. Het gaat lekker. In de verte zien we koplopers Simon Vroemen en Olfert Molenhuis steeds kleiner worden. Achter ons het grote peloton, het ziet er indrukwekkend uit.
Als Emma het na zo'n drie kilometer, bij De Bult, wat lastig heeft, probeer ik haar af te leiden. "Kijk, nog een paar bochten en dan zijn we op het rechte stuk" en "Kijk eens hoeveel mensen er achter ons lopen".

Als we door de op een na laatste bocht, de beruchte Ramshoek, lopen, kunnen we de tribunes en de finish zien. Nog even door de Geert Timmerbocht en sprinten maar. Emma's laatste tweehonderd meter zijn supersnel, ik moet alle zeilen bijzetten. Na 20 minuten en 18 seconden passeren we de zwartwit geblokte finishvlag.
Emma eindigt op de vijfde plaats bij de vrouwen, prachtig. Maar het maakt haar niet zoveel uit, de kroketten bij de snackmobiel zijn belangrijker....

De TT Run is goed bevallen, volgend jaar zijn we er weer bij.

 

Survivalrun Westerbork 2010

door: Freddy Spreen

Wat is een survivalrun? In het kort kun je zeggen dat een survivalrun een hardloopwedstrijd met hindernissen is. Je rent als het ware van hindernis naar hindernis. De lengte van het te lopen parcours is 12 kilometer.
Een survivalrunatleet is een getrainde sportman die er niet voor terug deinst om ook 's winters het koude water te trotseren. 

Martin heeft al vaker aan een survivalrun meegedaan o.a in Boerakker. Voor Jaco is dit de eerste keer. Een hele uitdaging dus.Martin en Jaco doen mee als koppel en moeten een parcour van 12 kilometer afleggen. Zelf ren ik het parcours met hun mee en maak foto`s.

Het is Zondag 24 januari en het vriest 3 graden. De start is om 11.50 uur. Vol goede moed gaan Martin en Jaco van start naar de eerste hindernis. Ze moeten in totaal 41 hindernissen volbrengen en voor 15.30 uur weer binnen zijn.

De hindernissen die ze moeten nemen zijn nogal verschillend: van boomstam sjouwen en doormidden hakken tot in touwen klimmen en onder duikers door onder de weg met je benen in het koude water. Als een echt team nemen ze samen de hindernissen. 

Het parcours is zwaar en mede door het koude weer lijken de hindernissen steeds zwaarder te worden. Bij de laatste hindernis wist Harm Noor ( de Speaker ) dat het hier om Hunzerunners ging. Hij riep dit ook meerdere malen om. Deze laatste hindernis was dus ook geen moeite voor Martin en Jaco. 

Ondanks dat ze totaal afgemat zijn komen ze toch op tijd binnen. Het is prachtig om te zien hoe zij als een team al die hindernissen nemen maar persoonlijk hou ik het toch maar bij het hardlopen. 

Klasse jongens. Goed gedaan.

Ploeg VEC