HF Max test 2010
Hart aan de slag met onze hartslag
Zondagmorgen 18 april. Een lentedag om in te lijsten. Maar liefst 21 Hunzerunners staan die morgen op het achterste sportveld van de v.v. Annen klaar voor een maximale hartslagtest. Wim van Houtert is op initiatief van onze AC bereid gevonden een gedegen test af te nemen. Na een korte en duidelijke uitleg worden Polar borstbanden uitgereikt. Met een beetje water en ingetrokken borst doet iedereen de band onder z’n shirt. Eerst moeten we nog even tekenen voor ons eigen risico. Je weet maar nooit….
De test zal in twee groepen worden afgenomen omdat er 20 banden zijn en 21 lopers. Dit is ook leuker want dan is er tenminste ook nog publiek. Na een gedegen warming-up van Henny, telt Wim de eerste groep af naar nul en zet zijn apparatuur aan. Via een uniek zendsysteem kan hij “live” de hartslagen volgen van de verschillende lopers. De echte registratie vindt echter plaats in het kastje aan je borstband.
De eerste 3 minuten moet je lopen in een “10 kilometer tempo”. Zoals de meesten, loop ook ik de eerste meters veel te snel. Ik zou rond de 4:20 moeten lopen, maar zie op mijn eigen klokje steeds 4:10. Als we na die drie minuten een tandje erbij moeten presteren, heeft de warmte ook al z’n werk gedaan. Het zweet loopt langs m’n neus. Op naar de 4:00!
De rondjes op het veld lijken steeds langer te worden. Het laatste blokje van drie minuten is killing. Om er 3:50 uit te persen met om de 50 meter een bocht valt niet mee. In de laatste minuut wil ik alles geven en zet flink aan, OMHOOG die hartslag. Wat duurt een minuut lang als je meer geeft dan je eigenlijk hebt. Twintig seconden voor tijd heb ik mijn max bereikt.
Of mijn hart dat ook heeft, krijg ik nog van Wim te horen. We krijgen allemaal een uitgewerkt verslag met alle bevindingen en trainingszones thuisgestuurd. Kunnen we straks onze duurlopen goed afgesteld trainen. Direct na deze martelgang worden we nog gevraagd naar de beleving. Op een Brgschaal van 6 tot 20 kun je je gevoel aan geven. Van licht tot maximaal. Nou maximaal dus. Volgens mijn snelheidsmeter liep ik de laatste 100 meter 23 km/u. En dan te bedenken dat de echte toppers dat 21 kilometer doen. En die hebben ook een HFmax! Wat is lopen toch bijzonder.
Ik heb de indruk dat iedereen enthousiast is op deze ochtend. De AC verzorgt de catering, een lekker bakje koffie en lekkere roombotercake. Dat gaat er wel in na zo’n inspanning. Ik denk dat ik namens alle deelnemers de AC en Wim mag bedanken voor een geweldige ochtend!
Tot de volgende training, Hink
